طوفان زده ...

اهل دانشگاهم

رشته ام علافی‌ست

جیب‌هایم خالی ست

پدری دارم , حسرتش یک شب خواب!

دوستانی دارم , همه از دم ناباب

و خدایی که مرا کرده جواب...

اهل دانشگاهم

قبله‌ام استاد است

جانمازم نمره!

خوب می‌فهمم , سهم آینده من بی‌کاریست ...

من ندانم که چرا می‌گویند

مرد تاجر خوب است و مهندس بی‌کار

وچرا در وسط سفره ما مدرک نیست!

(چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید)

باید از آدم دانا ترسید!

باید از قیمت دانش نالید!

وبه آنها فهماند

که من اینجا فهم را فهمیدم

من به گور پدر علم و هنر خندیدم ...

خانه ام ابریست

یکسره روی زمین ابریست با آن.

از فراز گردنه خرد خراب مست

باد می پیچد.

یکسره دنیا خراب از اوست

و حواس من!

آی نی زن که توراآوای نی برده ست دور از ره کجایی!

خانه ام ابریست اما

اب بارانش گرفته است

در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم

من به روی آفتابم

میبرم در ساحت دریا نظاره.

وهمه دنیا خراب و خرد از باد است

وبه ره نی زن که داریم مینوازد نی

در این دنیای ابراندود

راه خود را دارد اندر پیش...

به تو مدیونم غرورم و شکستی عین شیشه

به تو مدیونم که کشتی دلم و واسه همیشه

...